آمدی تا جان کنم یکجا به قربان شماپیچک تنها کجا... سبزِ درختان شما!؟! تا اروپا فرش قرمز از برایم پهن شدبسکه ممتازست شاگرد دبستان شمااخم را هرگز نخواهی دید بر پیشانی اتدست خود را می گذارم روی قرآن شمااین تجلّای خداوندست یا لبخند تواین نه چشمانند اعجاز نمایان شماخاص یک جغرافیای بی نظیری در جهانمثل عطرِ خاری و مهلَب در استان شماریخت بیرون زلف تو یک دسته مشروطه چیچون که تهران را نگیرد بی مدد، خان شما شال سرخت بهتر از صد توپ روسی کار کردآتشی افکنده در من انگلستان شماثانی ات را جان و دل در اولین دیدار رفتگوش و هوشی تا ابد دارد به فرمان شمامحمد مومنی ثانی۲٠مرداد صفر یک

با اشک گره زدند نامت ای مرد
مردن که نمی کند تمامت ای مرد
بعد از تو قلم شکسته بادا استاد
گر کم بنویسد از مقامت ای مرد
کشور که کمست یک جهان خود را کشت
در رفتنت ای دلِ شهامت ای مرد
شیون سرِ جا نشسته نعشت را دید
برخاست ز جا به احترامت ای مرد
شرمنده ی توست روزگار از حالا
وقتی که نشد دمی به کامت ای مرد

مشهد درِ بهشت، وَ مفتاحُها قمست چون بارگاهِ منجیِ موعودِ مردمست قُم جایگاهِ امانست، شهر آل اللهعالم اگر که تماما تلاطم استعیسی ز چرخ چهارم نرفته بالاترزیرا کلید عرش فقط دست خانم استاینجا حرا که نیست ولیکن چو بشنویجبریل با زبان همه در تکلمستعیدست یا هیجانست دور این ضریح؟!   یا رستخیز سماوات و مردمستعکس ضریح تو را تا زدم به گلدانملبهای پنجره غرق تبسم استقصر رفیع حضرت معصومه تا ثریا رفتلیکن مپرس که در چرخ چندمستحق من است که حاجت بگیرم از بانو حقی دقیق تر از حق تقدّم است  

ازین پس بقیه اشعار و دلنوشته ها به همراه آثار هنری را در صفحه اینستا درج خواهم کرد پیج اینستای بنده با نام tehran. sanim در دسترس عموم است